สิ่งเหล่านี้จะก่อให้เกิดปัญหาเป็นอย่างมากโดยเฉพาะในกรณีที่ผู้ตีความกฎหมายนั้นอยู่ในสถานะเป็นผู้ชี้ถูกชี้ผิดอย่างศาลหรือตุลาการ เพราะหากท่านผู้นี้ได้ตีความออกมาอย่างไรแล้ว ผลแห่งการตีความนั้นก็จะกลายเป็นบรรทัดฐานไปในทางปฏิบัติเลยทีเดียวแม้ว่าจะมีนักวิชาการออกมาโต้แย้งมากมายเพียงใด

และผลของการตีความเช่นนั้นก็จะส่งผลให้มนุษย์ในสังคมต้องเดินตามเส้นทางที่ศาลนั้นได้ตีความไปทั้งๆที่เป็นเส้นทางที่ผิดเพราะการตีความที่ไม่ถูกต้อง แล้วพอผิดพลาด ณ จุดๆหนึ่งแล้ว ก็จะไม่พ้นที่จะลามต่อไปในแนวทางที่ไม่ถูกต้องตามลักษณะที่เป็นลูกโซ่แห่งการนั้น

ฉะนั้นการดูเจตนารมณ์และประวัติความเป็นมาจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ แม้ในบางเรื่องมันอาจจะทำให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ แต่การตีความที่ไม่ถูกต้องตามระบบแห่งกฎหมายก็ย่อมเป็นการทำให้เกิดความเสียหายแก่กฎหมายทั้งระบบ และถึงตอนนั้นกฎหมายก็จะไม่มีความน่าเชื่อถืออีกต่อไป